ردکردن این

انواع بروکرهای فارکس Dealing Desk و Non Dealing Desk

بروکرهای فارکس انواع متفاوتی دارند. برای اینکه بروکر (کارگزاری) مناسبی انتخاب کنید، باید ابتدا در مورد انواع بروکرها و تفاوت‌های آن‌ها اطلاعات لازم را داشته باشید. انتخاب یک بروکر می‌تواند روی سود و ضررها و حتی سبک معاملات شما تأثیرگذار باشد. بطور کلی بروکرها به دو دسته تقسیم می‌شوند: Dealing Desk (DD) و Non Dealing Desk (NDD).

Dealing Desk

معمولا به این نوع از بروکرها، بازارگردان یا بازارساز (Market Maker) می‌گویند. اگر در یک بروکر Dealing Desk (DD) معامله‌ای انجام دهید، معمولا بطور مستقیم طرف مقابل شما قرار می‌گیرند و جهت مقابل معامله شما را به عهده می‌گیرند. اما چگونه؟

فرض کنید در یک بروکر DD، روی جفت‌ارز EUR/USD با حجم ۱۰۰ هزار واحد وارد یک معامله خرید شده‌اید. بروکر ابتدا سعی می‌کند یک سفارش یکسان در جهت مخالف معامله شما از طرف یکی دیگر از مشتریان خود پیدا کند. آن‌ها با این کار ریسک کار خود را به حداقل می‌رسانند، چرا که در این صورت خودشان طرف مقابل معامله شما قرار نمی‌گیرند و سود خود را از طریق اسپرد (اختلاف قیمت‌های خرید و فروش) دریافت می‌کنند.

اما اگر هیچ معامله‌ یکسانی در جهت مخالف معامله شما وجود نداشته باشد، بروکر بایستی خودش طرف دیگر معامله را به عهده بگیرد. در این صورت، به هر میزان که شما سود کنید، بروکر ضرر می‌کند و بالعکس. یعنی اگر مشتری معامله موفقی انجام دهد و سود کند، بروکر باید از جیب خودش سود مشتری را پرداخت کند.

ریسک کار بروکرها اینجاست که اگر مشتریان زیادی معاملات موفق داشته باشند و سود کنند، بروکر ورشکسته می‌شود و لذا قادر نخواهد بود سود مشتریان را پرداخت کند. البته این مورد به ندرت اتفاق می‌افتد، ولی توجه داشته باشید که هر بروکری، سیاست‌های مدیریت ریسک مختص به خود را دارد.

Non Dealing Desk

همانطور که از نام این دسته از بروکرها پیداست، آن‌ها طرف مقابل معامله شما را به عهده نمی‌گیرند. آن‌ها فقط مشتری‌ها را با تأمین کنندگان‌نقدینگی (Liquidity provider) ارتباط می‌دهند که شامل مؤسسات مالی مانند بانک‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، صندوق‌های پوشش ریسک (Hedge funds) و غیره می‌شود.

بروکرهای NDD نرخ‌های بین‌بانکی را ارائه می‌دهند و برای سود خودشان، یا کمی به اسپرد اضافه می‌کنند و یا اینکه برای هر معامله‌ای که انجام می‌دهید، کمیسیون کمی از شما دریافت می‌کنند.

بروکرهای NDD می‌توانند دو نوع باشند: STP یا STP+ECN

بروکر STP

بروکرهای فارکسی که سیستم STP (Straight Through Processing) دارند، سفارشات مشتریان را مستقیماً به تأمین‌کنندگان نقدینگی (Liquidity provider) وصل می‌کنند که به بازار بین‌بانکی دسترسی دارند. معمولا بروکرهایی که هم NDD و هم STP هستند، تأمین‌کنندگان نقدینگی زیادی دارند که هر کدام از آن‌ها نرخ‌های خرید و فروش (Bid و Ask) خودشان را دارند

بروکر STP+ECN

بعضی از بروکرهای STP سفارشات شما را با سفارشات سایر مشتریان در یک شبکه ارتباطی الکترونیک (Electronic Communication Network) در مقابل یکدیگر قرار می‌دهند. یک بروکر ECN واقعی به شما امکان می‌دهد به بازار بین‌بانکی دسترسی داشته باشید و بتوانید قیمت‌های واقعی طرف‌های مقابل که در جهت مقابل معامله شما قرار دارند را مشاهده کنید. طرف‌های مقابل شما ممکن است بانک‌ها، مؤسسات مالی و یا حتی سایر بروکرها باشند. بنابراین معاملات شما با معاملات افراد یا نهادهای دیگر و با شفافیت کامل در ارتباط هستند. در این صورت شما می توانید با خیالی آسوده بر اساس حجم معاملات خود، وارد مارکت شده و سود یا زیان کنید.

میزان سهم ریبیت بازگشتی شما

معیار محاسبه ریبیت مجموع حجم معاملات بسته شده کلیه ی حساب های ثبت شده یک کاربر در ماه میلادی جاری می باشد .

سهم ریبیت هر مشتری در روز پایانی هر ماه میلادی پرداخت خواهد شد . در صورتی که زود تر از موعد مقرر درخواست محاسبه و دریافت ریبیت خود را دارید می توانید از فرم درخواست ریبیت استفاده نمایید .

در صورت درخواست مشتری فیلم ضبط شده از پنل آی بی خودمان که مشخص کننده میزان کل ریبیت حساب شماست ارائه خواهد شد . ( فقط برای مشتریانی که مجموع حجم معاملات انجام شده حساب های آنها در ماه جاری میلادی بیشتر از 50 لات بوده باشد. )

کمتر از 100 لات در ماه 50%
0%
بین 100 تا 300 لات در ماه 60%
0%
بین 300 تا 500 لات در ماه 70%
0%
بین 500 تا 1000 لات در ماه 80%
0%
بیشتر از 1000 لات در ماه 90%
0%